Patawad sa ilang buwang pagkawala...

Naadik lang sa MULTIPLY

kaya pindutin nyo nalang yan at magkikitakits din tayo :)

Prensfries!! Naku.. ngayon nalang ulit ako magshe-share sa inyo ng happenings sa aking lablayp. Eto... pang-anim na month na namin ng pag-iibigan. Sa pagitan ng saya, luha, away, galit, kilig, at pagmamahal (asus)

Nag-basketball muna sila ng brods sa Teacher's Village.

Tapos nag-away kami. Umiyak nanaman ako.. as always. (I-YA-KIN! I-YA-KIN!)

Tapos sabi nya...

"Isipin mo muna kung handa ka na sa isang relasyon.. meron ka pang dalawang oras para isipin yon.. tapos tsaka mo ko batiin"

Si Romar talaga... pang-telenovela ang lines kapag nagdadrama na. Ahihi.

Tapos........






Naisip ko.. oo. Handa ako sa isang relasyon. Pagkatapos ba ng lahat ng saya at hirap na pinagdaanan namin, hindi pa ba ko magiging handa? Sa kabila ba ng pinagsamahan namin... bibitaw ako? HINDI KAYA. MAHAL KAYA KITANG TABACHOY KA.


Kaya bati na kami.. at nag-celebrate ng aming masayang monthsary.

(teka.. dapat may picture dito.. e puno na daw ang mass storage ko.. kaya sisihin ang BLOGDRIVE!!!)

Nagoyo ka nanaman ng buhay.

Pinili kasing makipaglaro sa tadhana.

Natapilok ngunit nagpanggap na wala lang.

Nang di mapahiya sa mata ng mga bathala.

 

Para kang bumerang

na paikot-ikot at pinagpasa-pasahan

ng lungkot at saya sa bukang liwayway.

 

Sabi ko sayo.. para ka nang tanga.

Pero nagpupumilit parin.

Sige bahala ka... buhay mo yan...

Katawan lang ako.

Pero ako ang napapagod.. ikaw ang taga-reklamo.

 

 

       Naging maayos ang paghihiwalay natin kahit nung una, mainit pa yung diskusyon. Siguro nga may mga bagay na hindi ko pa kayang tanggapin.. at hindi mo kayang alisin/baguhin. Siguro nga may mga pagkakamali sa part mo at part ko. Siguro nga maaayos natin yon kung umalis muna tayo sa mundo nating dalawa at mag-grow as individuals.
       Malungkot na masaya. Malungkot dahil napakaraming bagay ang mamimiss ko lalo na, naging dependent ako sa relationship natin. Na kapag ginagago ako ng mundo, sayo ako pumupunta. Yung thought na kahit anong mangyari, basta magkasama tayo, kayang kaya ko ang buhay. You've been my shock absorber... my bestfriend.. my buddy... Pinapagalitan mo ko.. kino-correct... pinagsasabihan... I learned a lot from you. I enjoyed life with you. I became mature in some ways because of you. Meron pala akong capacity na magmahal ng ganito dahil tinuruan mo ko.. Malungkot din dahil siguro, may mga bagay na tayong hindi magagawa. Mamimiss ko ang lambingan at kulitan at lahat lahat. As of now, masasabi kong masasaktan ako at sobrang malulungkot kapag may dumating na bagong girl na gagawin sayo yung mga bagay na dati, ako yung gumagawa. At gagawin mo sa kanya yung dati, sakin mo ginagawa. Pero alam ko naman na hinay-hinay lang ang lahat. Lahat tayo, nagkakamali sa pagmamadali. Enjoy lang... mahirap nang maulit ang mga pagkakamaling nagawa na dati.
       Pero masaya parin ako. Sa lahat ng problema at away na pinagdaanan natin, naging matibay tayo. Marami tayong realizations. Sa ngayon, mas mae-ecplore pa natin ang mundo. Malalaman natin kung may happiness pang nagtatago sa tabi-tabi... hindi lang natin napapansin. Mas makikilala natin ang sarili natin at mabi-build ang taong gusto nating maging. Pero kasama sa freedom na yon ang responsibilities... para di na tayo bumalik sa mga dati nating pinagdapaan.
       Hindi mawawala ang feelings. Nandyan lang yan. Sabi mo nga diba.. hindi naman dapat mawala. Ang friendship, sana lumalim pa. Ngayon hindi na muna tayo, makakapag-share ka na sakin ng kahit ano na hindi kita tititigan ng masama at magtatampu-tampuhan. haha. Ang mga experience, sana dumami pa... para tuturuan mo ko sa buhay at tuturuan din kita. Di natin alam kung may bagong taong dadating sa buhay natin at babaguhin ang set up ng lahat. Hindi natin hawak ang ikot ng mundo. Basta wag kang makakalimot na mag-share ha.
       Pero ito ang promise ko sayo... I'll build myself... my better self... tougher... smarter... more confident... lahat ng pwede kong i-improve. Dadating yung time na magkakabalikan din tayo at sasabihin kong handa na kong ituloy yung love story natin hanggang "and they lived happilly ever after" (Pero sana sa time na yon available ka at may space pa ko sa puso mo). Dun ko masasabing ikaw nga yung Romar na kakwentuhan ko sa bench nung gabi bago mag-Pasko at tumunog yung bells... at sabi ko sa sarili ko.. ikaw na yung gusto kong makasama habang buhay...
       Sana walang magbago... Nandito lang ako... di kita iiwan sa ere. Pag inaaway ka ng mga tao... sabihin mo lang sakin.. aawayin natin sila. Ipagluluto parin kita. Pag free ako at may pumasok nanamang butiki sa kwarto mo.. papatayin ko yun... Lahat ng pwede kong gawin..

Mahal na mahal kita.
Hindi dito natatapos ang lahat.
:)

Ayan.. pinagusapan namin ang heartache ko...

Gian Carlo: alam mo minsan talaga you have to be strong for someone you love
Gian Carlo: if you can't then make sure that someone you love will be strong enough for you...
Gian Carlo: gets mo ba?
Gian Carlo: hehe
blanca fuentes: oo
blanca fuentes: pero bat palaging ako nalang ang dapat maging strong? at bakit nya ko binibigyan ng mga dahilan para gumive up?
Gian Carlo: Baka he wants you to give up...
blanca fuentes: pero sabi nya mahal nya ko... insensitive lang talaga sya
blanca fuentes: bat ganun...  kailangan bang pagdaanan talaga to
Gian Carlo:
Gian Carlo: siguro oo
Gian Carlo: it'll make you stronger
Gian Carlo: better

Gian Carlo: mahal mo pa ba sya?
blanca fuentes: oo :(

Gian Carlo: see
Gian Carlo: you'll get through
Gian Carlo: mag-usap kayo
Gian Carlo: pagusapan nyo ang mga weakness ninyo
Gian Carlo: para wala na ulit masasaktan
blanca fuentes:
Gian Carlo: mahalin mo siya dahil mahina siya.. mahalin kadin niya dahil mahina ka
Gian Carlo: in that way wala nang masasaktan kasi naiintindihan niyo siya
Gian Carlo: nagkakaintindihan kayo at di kana masasaktan sa kung ano ang ginagawa niya
Gian Carlo: vice versa
blanca fuentes: tama ka
Gian Carlo: dapat bukas magusap na kayo
Gian Carlo: haha
Gian Carlo: kaw talaga
Gian Carlo: parang kang nanay ko

Gian Carlo: don't worry maganda din naman nanay ko
Gian Carlo: haha
Gian Carlo: :)
Gian Carlo: smile naman diyan
Gian Carlo: smile na yan
Gian Carlo: uy magsasmile na yan
Gian Carlo: ayan o ngumingiti na
Gian Carlo: wag mong pigilan
Gian Carlo: smile na
Gian Carlo: ayt nagsmile na siy!
Gian Carlo: hahaha
Gian Carlo: :)
blanca fuentes: :D
blanca fuentes: haha.. pilit na ngiti ahaha...
Gian Carlo: hahah

AND SO ON.....

 

_______________________________________

    I was happy to see you bursting with laughter and joy. I can't imagine how you can make that smile... without any doubt of ache. That's what I want you to be.. everyday.... all your life. Your SUPERMAN came and brought you to places... made things new... and exciting. You are completely different person now. From a home girl and  sentimental to a free spirit that wants to fly far far away. So you embraced your SUPERMAN and joined him in his journey.

    But not all flights feels good right? How did you get warmth when the clouds are dark and cold? How did you ease the boredom of flying to nowhere? How did you take the fear when you look down the world.. and you're up up there.... what if you slipped off SUPERMAN's arm and fell down? Will you take the impact? Will you take the pain? Will you die?

Parang magkakasakit ako ngayon.
Gusto kong mang-away.
Gusto kong mang-gulo.
Gusto kong maging isang wild creature.
RAWWWRRRR!!!
Ewan ko ba....
Kakatapos lang naman ng period ko (.)
Hindi pa naman ako nagmemenopause.
May kulang... tsk.. parang may kulang...

Kahapon tinext ako ng ever gagong si Angge (Ganda na, gorgeous pa)... lablayp. malungkot sya. ako, masaya. sya... malungkot.. ako masaya...

Pero sa totoo... may part sakin na malungkot.


Tapos nag-flashback sa isip ko yung happy moments namin. Ang pang-aalaska namin sa mga taong dumadaan sa tabi ni kuya xeroxer... ang mga jokes naming bentang benta sa klasmeyts namin... ang semplang na takbo ng aming college life... ang future orcom life namin (na hindi na matutupad sa part ko)... ang Wii moments kasama si Jhe na halos magiba na ang bahay nila sa sobrang ingay namin.. ang sleep-overs.. ang pag-eedit ng music video ng mga p**&%^%$* ka-grupo sa Spanish... ang lablayp nya.. ang lablayp ko.... sa susunod na pasukan hindi na ganon ang ikot ng mundo.

Namimiss ko na si Angge. Ang kanyang kagaguhan. Ang murahan namin sa isa't-isa.. ang mga hampas nyang walang katulad... ang video-oke with matching dance moves... ang buddy kong walang katulad.


T_T